Brassband St. Gerlach

Een reünie van alle muzikanten die in de loop der jaren in Seedorf gediend hebben. Onder leiding van kapelmeester Henk van ’t Veer (alias Buddy) en tamboermaitre Piet Claessen uit Ulestraten mochten Hub Harren (1980-1981) en John Odekerken (1979-1980) hun militaire diensttijd (gedeeltelijk) doorbrengen bij het Fanfarekorps der Limburgse Jagers te Seedorf. Een bijzonde reünie, temeer omdat de kazerne te Seedorf voor de laatste keer voor Nederlanders toegankelijk zou zijn. Alle nu nog aanwezige Nederlandse militairen (ca. 700), zullen in 2006 overgeplaatst worden naar de kazerne in Oirschot. Ook uit eigen ervaring kunnen we gerust stellen dat het verblijf in Seedorf als volgt omschreven c.q. getypeerd kan worden: "de collegialiteit in Seedorf is veel groter dan in een Nederlandse kazerne. Men is veel sneller bereid iets voor elkaar te doen. Het is in Seedorf meer een echte gemeenschap".

Op vrijdag 3 juni 2005 vertrokken we om 09.15 uur richting Seedorf alwaar we om 14.15 uur arriveerden. Op de kazerne, die in de afgelopen 25 jaar toch wel aanzienlijk veranderd was, werden we in een grote feesttent verwelkomd en kreeg iedere reünist een groen polo-shirt en rode cap met logo van het Fanfarekorps der Limburgse Jagers. Om 17.00 uur werd aangezeten voor de alom bekende "blauwe hap" (= Chinees). Vele oude bekenden hadden we intussen reeds gezien en gesproken. Het was echt leuk om na z’n lange tijd elkaar weer te ontmoeten en te horen wat er van iedereen geworden was. Van 19.00 tot 23.00 uur werd er in de vorm van een reusachtige muziekmarathon met ca. 120 muzikanten deelgenomen aan de repetitie. Er waren ca. 24 saxen, 12 tuba/baritons, 8 slagwerkers, 24 trombones, 6 hoorns, 10 bassen en voor de rest (es)cornetten, trompetten en bugels aanwezig. Iedereen had zijn eigen muziekinstrument bij zich. Wij hadden onze instrumenten zelf verzekerd want je weet maar nooit wat er allemaal gebeuren kan. Er was zelfs iemand met een es-bas welke met rood koperen buisjes aan elkaar was gesoldeerd. Verscheidene reünisten waren namelijk niet meer als aktief muzikant aangesloten bij een bestaande harmonie, fanfare of brassband. Het was dus geen eenvoudige opgave voor de aanwezige vier dirigenten om er een goed klinkend muziekkorps van te maken. De muziekwerken hadden we reeds enkele maanden geleden thuis toegestuurd gekregen, zodat niet alle muziek helemaal nieuw voor ons was. Gelukkig maar, want Ouverture 1812 op één avond instuderen is toch ietwat al te ambitieus. Na de repetitie kon dan eindelijk de avond voortgezet worden aan de bar, waar tot laat in de nacht het gerstenat vloeide. Helemaal vermoeid streken we tenslotte ergens midden in de nacht neer op onze veldbedden, die op het kazerneterrein speciaal voor de muzikanten waren opgezet. Het was weer eens als vanouds, om in de militaire boogtenten op de harde en vochtige veldbedden te slapen. Alleen de frisse buitenlucht was erg aangenaam. Toen ik ’s nachts noodgedwongen het toilet moest opzoeken waande ik mij warempel in een dierentuin, want al lopende door het tentenkamp hoorde je allerlei vreemde geluiden zoals snurken, puffen, zuchten, grommen, knorren en zelfs enkele knallertjes!

Op dag-2 moesten we na het ontbijt, om 09.00 uur, alweer gewassen en geschoren aanwezig zijn voor de voortzetting van de muziekmarathon c.q. afsluitende generale repetitie, welke tot 11.00 uur duurde. Daarna werden we met bussen naar de stad Zeven gebracht. Aldaar gearriveerd moesten we ons opstellen in rijen van 6, waarna we al musicerend met ca. 150 muzikanten (incl. drumband) door de stad trokken. Het was waarlijk een heerlijke ervaring. Na afloop van de marsparade konden we in het stadspark voor het St.Vitiklooster in de buitenlucht plaatsnemen. Voor het 500-koppige publiek werden een twaalftal werken ten uitvoer gebracht, waarbij met het klapstuk "Ouverture 1812" werd besloten. Dit muziekwerk werd beëindigd met een serie saluutschoten uit een drietal speciaal daarvoor gearrangeerde kanonnen. Bij het eerste schot schoot mijn buurman van schrik een halve meter van zijn stoel. Dat was wel even lachen. Na afloop werd heel spontaan De Limburgse Jagersmars ingezet en trokken de muzikanten al blazend door het publiek waardoor er een carnavaleske sfeer ontstond. Een heel gezellige happening dus. Na afloop moesten we goed opletten want er was door een in het park rondlopende Russische jongen bijna een koffertje met inhoud van een muzikant gestolen.

In de feesttent op de kazerne aangekomen waren allen toch wel erg dorstig geworden en werd dan ook menig pilsje geleegd. Het eten werd in de feesttent klaargezet en iedereen kon zo veel eten als hij wilde. Intussen bleven we gewoon doordrinken om uiteindelijk na middernacht weer op ons veldbed te kruipen om te slapen. Die nacht regende het echt pijpenstelen. Een van onze "slaapies" hadden we de dag voordien al gewaarschuwd, dat als hij weer zo hard zou snurken, we hem met bed en al zouden buiten zetten. Blijkbaar had hij deze waarschuwing voor waar aangenomen, want we hebben hem niet meer gezien. Gek hé !!!

Op dag-3 konden we enigszins uitslapen na een zeer regenachtige nacht in de lekkende boogtenten te hebben doorgebracht. Daarbij was het water in de douches ook nog eens ijskoud, dus al rond 09.00 uur stond bijna iedereen weer in de feesttent om van een kopje warme koffie te genieten. Om 10.00 uur volgde de brunch in de kazerne-eetzaal. Het eten was werkelijk tip-top in orde in tegenstelling tot onze ervaringen van 25 jaar geleden. Maar ja, ook defensie gaat blijkbaar met zijn tijd vooruit. Uiteindelijk werd middels dit benefietconcert het sponsorbedrag van € 16.000,- bij elkaar gebracht, welk gelijkelijk verdeeld zal worden tussen de Nederlandse Brandwonden Stichting en de Duitse Lebenshilfe. Na een toespraak van de kazerne-commandant en de voorzitter van de reünie-commissie (tevens laatste kapelmeester van het Fanfarekorps der Limburgse Jagers), werd afscheid genomen van elkaar middels een driftig handengeschud, waarna ieder voor zich zijn weg naar huis vervolgde. Om 11.45 uur vertrokken we in de stromende regen en kwamen rond 17.45 uur eindelijk weer terug in ons eigen mooie dorpje, Houthem.

muzikale groetjes van