Brassband St. Gerlach

Bart heeft voor de Brassbabbel de pen even overgenomen van Hub. Volgende keer is Huppie écht de pen-eut.

Tijdelijk heb ik de pen overgenomen van Hub Harren. Aanvankelijk heb ik een stuk geschreven, waarin ik mijn mening gaf een aantal zaken betreffende ons korps. Met name ging het daarbij over het op concours gaan, de voorbereiding daarvan en over enkele zaken betreffende het algemene reilen en zeilen van onze vereniging. Ik erger mij namelijk geregeld over een aantal zaken, vandaar ook dat ik nog niet weet of ik mee ga op concours. (Terwijl ik eigenlijk best zin heb om op concours te gaan, maar niet op de wijze hoe het nu gaat!) Al snel leek mijn geschreven stukje voor "de pen door" op een 2 pagina’s lange klaagzang van een trombonist. Zeker na aanraden van mijn corrector heb ik besloten om het niet te publiceren en maar iets anders te schrijven. (Niet dat ik vind dat alles verkeerd is aan onze vereniging, maar er zijn echt wel zaken die ik graag anders zou willen zien en die mijns inziens zonder grote inspanningen gewijzigd zouden kunnen worden.) Enfin.

Zondag 28 november ben ik naar een concert geweest in Maasbracht van het LFO (Limburgs Fanfare Orkest) met als solist Steven Mead. Nou, ik kan jullie zeggen: ongelooflijk!! Een concert van bijna 2 uur met daarin 3 grote solo’s van Steven Mead (Concertino for Euphonium and Band van Marco Pütz, Euphonium concerto van Philip Sparke, Varied mood van Ray Woodfield), 1 duet voor euphonium en een magnifieke toegift. Deze man beheerst echt zijn instrument, embouchure, etc. op een buitenaards niveau! Niet te geloven, wat deze man voor een hoogte heeft op zijn instrument. Ik meende een do een octaaf hoger als de contra do te horen. Een contra do was trouwens meer regel dan uitzondering.

Steven Mead had ik al eens eerder gehoord, namelijk tijdens het gala concert van de Europese brass band kampioenschappen van 1998 in Kerkrade. Hij speelde toen met CWS Glasgow. Toen had hij echter niet laten horen wat hij wel deed tijdens zijn toegift in Maasbracht.

Zo speelde hij tijdens zijn toegift op zijn instrument en zong er tegelijk ook door (!?), speelde hij een stuk tweestemmig (!?), speelde glissando en een compleet gedeelte zonder de ventielen te gebruiken, terwijl hij toch alle toonhoogtes speelde! Dit alles uiteraard uit het hoofd.

Mochten jullie ooit in de gelegenheid komen om naar deze muzikant te kunnen gaan luisteren, kan ik jullie dit ten zeerste aanraden.

Hierbij wil ik Hub Harren nogmaals de mogelijkheid geven om iets te schrijven voor "de pen door".