Brassband St. Gerlach

       Brassbabbel artikel

Start
Omhoog
Voordeur
Bestuurs-Balie
Brass-Band-Building
Leden-Lounge
Antiek-Zolder
Jeugd-Honk
Activiteit-Kiosk
Foto-Foyer
Vacature-Venster
Audio-Aula
125 jaar in 2004
EVC-Keuken
Brieven-Bus
Breuzel-Bar
Sponsor-Corridor
Links-Rechts

 

 

PB, een bekende BrassBabbel-columnist, schrijft over vroeger....

 

Het zomergebeuren van onze vereniging in de jaren veertig

Momenteel hebben we de laatste weken van juli en het is bloedheet. Het kost me wel wat moeite om een verhaal op papier te krijgen voor deze brassbabbel.

Maar ook stimulerend voor het gebeuren in die tijd waar de concerten altijd in de openlucht werden gehouden. Het is, dat ik mij alleen maar mooi weer in die maanden juli en augustus herinner. De concerten waren altijd op zondag omdat er geen vrije zaterdag was. De concertfeesten werden in de veertiger jaren gehouden op het landgoed van Jonkvrouw Postwick. Dat is nu het landgoed van de Engelse generaal en leende zich in die tijd uitstekend voor evenementen. Mevrouw Postwick was beschermvrouw van onze fanfare en stelde heel graag de huisweide ter beschikking.

De kiosk werd door bestuur en leden opgebouwd. Er werd een vloer gelegd voor de kiosk en er werd een kegelbaan gelegd onder leiding van Hubér Schoenmakers.

Er werden kramen opgezet met o.a. blikwerpen en dan had je nog het hengelen. Dat gebeurde door een stok met koord, waaraan een gordijnring zat, te schuiven over de flessenhals. Wie dat het eerste lukte van de vijf of zes deelnemers kreeg een prijs. Weken van te voren werden de winkels gevraagd om prijzen te offeren voor de tombola. Ik dacht dat het toen ging met een mand vol gevouwen briefjes met blanco blaadjes en blaadjes met prijs. Het kegelen trok de ouderen wat meer aan. Er werd heftig gekegeld tot aan de avond en de koning kreeg een mooie prijs mee. Vroeg in de middag werden de gastverenigingen door het bestuur ontvangen. De besturen van de muziekverengingen zagen er keurig uit met hun gestreepte broek, zwarte slipjas en hoed. Ze vielen dan ook meer op als de muzikanten met hun zondagse kleren en muziekpetten op. Beurtelings werd ieder jaar een paar muziekverenigingen uitgenodigd zoals, Ulestraten, Schimmert, Genhout, Berg en Vilt. Dat betekende wel de verplichting tot een tegenbezoek. Gek genoeg kan ik me in die tijd geen Valkenburgs korps herinneren wat deelname betreft. Misschien had het iets met politiek te maken. Na de ontvangst van de verenigingen, namen wij plaats op de kiosk en begonnen zoals gewoonlijk met een mars na een toespraak van de voorzitter. De muziekwerken waren in mijn ogen best mooi en melodieus. Het waren werken uit de opera en operette wereld en kon zo lekker overgaan met een lopertje naar een wals of polka. Ook waren er leuke solo’s voor sax, bugel, piston(cornet), trombone en tuba. Meestal was de fanfare als eerste aan de beurt om te beginnen met het concert. Ook omdat de leden mee hielpen met het feestgebeuren.

Er werd altijd een vereniging uitgenodigd voor het avonconcert te geven. Dit was een vererende uitnodiging in die tijd want dat betekend dat het corps een goed muzikaal niveau had. Na een korte pauze werd doordat korps ook het camionspringen verzorgd met marsen. Op de maat van pittige marsen werd er hand in hand om de kiosk gesprongen tot de late uurtjes. Maar die late uurtjes duurden toen tot tien uur.

Het feest was geslaagd en de fanfare hield weer een ouderwetse gulden over in die tijd. De dag erna gingen we na schooltijd alles opruimen en er mocht geen papiertje of luciferstokje blijven liggen.

 

Ook werden er fakkeloptochten gehouden om de kas te spekken.

Dit gebeuren vond plaats in Geulhem. Vanuit de Geulhemmermolen werd er met fakkels, die daar door de fanfare verkocht werden aan de toeristen, naar de grotingang nabij het waterleidingstation gegaan. De fanfare trommelend en spelend voorop, bijgelicht door de fakkels van de bestuursleden.Daarachter een lange stoet van mensen met een fakkel. Het was voor velen echt griezelen maar zeker ook romantisch. Aan de optocht kwam een einde bij de grot tegenover hotel Jeu Lamerichs die zelf een grote bijdrage leverden als Gids met zijn neef Wiel (Piele) en andere Geulhemmers. Onder het spelen van enkele marsen kwam er een einde aan een gezellige avond die ieder jaar toch veel toeristen trok.

Ziezo, ik hoop dat ik het nog interessant blijft voor jullie en wil de volgende keer wat vertellen over de winterkermis, Drie Koningen. Een heel gebeuren met concert kostelijk toneel bij Marieke van de Fris.

Groeten pb

 

Start | Voordeur | Bestuurs-Balie | Brass-Band-Building | Leden-Lounge | Antiek-Zolder | Jeugd-Honk | Activiteit-Kiosk | Foto-Foyer | Vacature-Venster | Audio-Aula | Brass-Babbel-Bieb | 125 jaar in 2004 | EVC-Keuken | Brieven-Bus | Breuzel-Bar | Sponsor-Corridor | Links-Rechts
Laatst bijgewerkt: 02 May 2010.